An Analogy between the Feet and the Heart

I GOT THIS FROM A FRIEND IN MULTIPLY>>>>


An Analogy between the Feet and the Heart Jul 15, '07 4:17 AMfor everyone
Read on and learn............

1. The overused shoes
When I went to Davao for Christmas vacation in 2001, I found what Ithinkwas the best shoes I've ever had. It was a blue and white slip-onswith aflower on its strap. Margay ang tatak niya. Ang tagal ko na naghanapngbluena kikay slip-ons at doon ko lang sa Gaisano Davao nahanap iyun. And Ibought the shoes for 500 lang! Feeling ko pa, suwerte ako dahil lastpairnaiyun. And it was my size!
Sobrang natuwa ako sa kikay kong sapatos. At napakalambot niya! I woretheshoes everyday because they would match anything... denim, slacks,capripants, skirt, dress. Gamit ko siya in the office, at the mall, inchurch,even at the beach!
Dahil araw-araw ko siyang nagamit, at nasuot ko na siya sa kung saan,itwasexpected na wala pang isang taon ay sira na siya. Sabi ko, okay lang.MayMargay naman sa Robinsons saka sa Landmark, siguro naman may ganoongstylepa sila. Ngunit napuntahan ko na lahat ng display ng Margay pero walaakongnakitang katulad nang nabili ko sa Davao. Nakadalawang uwi na ako saDavaoat pumupunta ako sa Gaisano, umaasang may makikita akong ganoonklasengsapatos. Hindi na nga ako naghahangad ng eksaktong ganoon eh. Kahit nakamukha lang o kasing-lambot lang, okay na. Kaso wala.
Iyong kikay blue Margay na slip-ons ko -- na malambot at maynaka-angat nabulaklak sa strap, na bagay sa kahit anong damit ko -- ay sira nangayon.Hindi lang siya sira, nangingitim na sa dumi, at hindi na kayangi-glueangpunit na talampakan. Pero hindi ko pa siya maitapon-tapon. Hindi koalamkung bakit. Alam ko hindi ko na siya maisusuot uli, pero may remindernamanako na once upon a time, I had a perfect pair of shoes. Hindi ko ngalanginalagaan.
Lesson learned:
Kapag nahanap mo na ang bagay o tao na sa tingin mo ay perfect na parasaiyo, ingatan at alagaan mo. Huwag mong abusuhin. Kapag nawala sila,bakawala ka nang mahahanap na kapalit. At habambuhay mo na lang iisipin na"sana, inalaagaan ko siya."


2. The "maganda siya pero masakit" shoes
May fini-fit ako noon na sapatos sa Celine. Okay lang ang presyo.Magandaang material. Kikay ang hitsura. At kapag suot ko, nakaka-sexy ng paa.Mayisang problema nga lang... masakit sa paa.
Pero cutie kasi siya eh. Saka on sale. At sadyang matigas ang ulo ko.Kayaayun, binili ko.
Sa umpisa, okay lang naman. Keri ko. Saka masakit naman talaga sa paaangbagong sapatos. Pero habang lumilipas ang oras, lalong sumasakit.Hindisiyameant sa pangmatagalang suot. Habang suot ko siya, parang gusto kongumiyaksa tuwing humahakbang ako. Pagdating ko ng bahay, puro sugat at galosangpaa ko. At ilang linggo din akong may peklat sa paa dahil sa diyaskengsapatos na iyun.
Kapag sa umpisa pa lang, alam mo na masakit na sa paa at hindi mopuwedengsuotin ng matagalan, huwag mo nang bilhin. Bakit mo pa itutuloy kungalammong masasaktan ka lamang kapag sinuot mo?
Parang pakikipag-relasyon din iyan eh. May mga lalake na good onpaper,bagay sa iyo, tipo mo nga eh. Ang kaso, panandalian lang siya."Boylet"langkasi unavailable siya. Bakit mo pa itutuloy kong alam mong eventuallyaymasasaktan ka lang? Sana, habang maaga pa, iwasan mo na.
Lesson learned:
Kung sa umpisa pa lang, alam mo na masasaktan ka lamang sa bandanghuli,huwag mo nang ituloy. Baka mag-iwan pa iyan ng scar na hindi mo namaaaaliskailan man.


3. The shoes that got away
May nakita akong magandang sandals sa Landmark. Mura lang, less than500lang siguro. Kakaiba din siya kasi hindi siya iyong style na makikitamosababaeng katabi mo sa MRT. Black and white siya. Polka dots ang strapniyapero hindi cheap ang dating. Ang kikay nga eh. tapos, two inches iyongheelsniya. Sinukat ko minsan, ang ganda sa paa!
Kaya lang, hindi ko siya binili. Kasi, kakaiba siya eh. Mahiraphanapan ngka-match na damit at bag. Saka kakabili ko lang kasi ng isang sandalskayasabi ko, next pay day ko na lang bibilhin ang polka dots na sapatos nayun.
Madalas akong dumaan sa Landmark at nakikita ko ang sapatos na gustokobilhin pero hindi ko mabili-bili. Ilang pay day na ang dumaan perohindikopa rin siya kinukuha para iuwi. Hanggang sa dumating ang oras nakailanganko ng isang kikay na sandals na may print. Naisip ko agad angpolka-dotsnamatagal ko na gusto bilihin. Pero pag-punta ko sa Landmark, wala nasiyadoon. Naubos na. Ang ending, napabili ako ng ibang printed na sapatosnahindi ko naman talaga gusto pero wala akong choice kasi kailangan konanga.
Lesson learned:
Kung magpapaligaya sa atin ang isang bagay, seize the day! Sakaka-delay,baka mawala lang sa atin ito at mauuwi tayong nagse-settle sa hindinamantalaga natin gusto. Mas mahirap pagsisihan ang mga bagay na hindi moginawa.Wala na yatang mas masakit pa sa thought na abot-kamay mo na lang,peropinalampas mo pa.